Wanneer pater Senden in augustus 1973 overlijdt, staan er op de avond voor de begrafenis een aantal jongens naast de kist om afscheid te nemen. Ze hadden Pater Senden leren kennen op zijn avondwandelingen. Hij praatte dan met hen en gaf hen te eten en te drinken. Vanaf toen ontmoette zuster Mathilde iedere zaterdagmorgen een twaalftal jongens. Ze kregen ontbijt, leerden lezen en schrijven en ze luisterde naar hun verhalen. Samen met de studenten van het Asian Social Institute gaat ze op zoek naar een huis waar de jongens en later nog vele anderen permanent kunnen verblijven: Senden home.

Nu 30 jaar later omvat Senden home:

- een centrum in de hoofdstad Manila. Dit doet dienst als onthaaltehuis en biedt onderdak aan straatjongens tussen zeven en twaalf jaar. Ieder kind krijgt voeding, kleding en aangepast onderwijs. Men

- tracht de kinderen steeds terug in het eigen gezin te brengen. Het centrum biedt onderdak aan 20 jongens tegelijk.

- een boerderij in Binangonan. Hier herbergt men kinderen die niet onmiddellijk naar huis terug kunnen of geen verwanten meer hebben. Ze volgen onderwijs in de buurtschooltjes en helpen mee om de boerderij draaiende te houden. Op deze manier worden ze ook voorbereid op latere arbeid en leren ze verantwoordelijkheid te nemen.

-buurtopbouw in de sloppenwijken.

Missie

Het home stelt als doel de verbitterde gevoelens van de jongens tegenover de maatschappij te veranderen door:

- de jongens menselijke warmte en Christelijke waarden te laten ervaren.

- de jongens positieve levensverwachtingen te laten verwerven zodat ze opgroeien tot verantwoorde burgers.

- de jongens naar school te sturen en een beroep aan te leren.

- de jongens indien mogelijk te herenigen met hun familie. Via gezinsbegeleiding en buurtopbouw blijft men het gezin financieel steunen. Een maatschappelijk werker blijft het gezin volgen en zorgt ervoor dat alle kinderen kunnen schoollopen, zelfs al vanaf de kleuterschool.